|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Poly
Dołączył: 24 Sty 2006
Posty: 1685
|
|
|
|
Wysłany: Nie Cze 24, 2007 22:04
Temat postu: Niewydolność żylna - artykuly/linki
|
 |
Przewlekła niewydolność żylna
Z definicji
przewlekła niewydolność żylna (pnż) to zespół objawów pojawiających się w następstwie utrudnionego odpływu krwi żyłami kończyn dolnych.
Fizjologia
Naczynia żylne kończyny dolnej dzielimy na żyły powierzchowne i głębokie, połączone ze sobą żyłami przeszywającymi. Wewnątrz naczyń żylnych znajdują się zastawki. Dzięki ich obecności krew nie cofa się, lecz płynie z dołu do góry, w jednym kierunku (dosercowo) oraz z układu powierzchownego do głębokiego.
Patologia
to zaburzenie funkcji zastawek, powodujące cofanie się krwi, co doprowadza do zastoju krwi i nadciśnienia w układzie żylnym kończyny dolnej.
Przyczyny zaburzeń
Niekiedy mogą być one wrodzone - wrodzone przetoki tętniczo-żylne, niedorozwój zastawek lub nawet ich brak.
Przyczyny wtórne to przebyta zakrzepica żylna (tzw. zespół pozakrzepowy), zmiany hormonalne, ucisk żył, długie pozostawanie w pozycji stojącej lub siedzącej, wysoka temperatura otoczenia. Stany te doprowadzają do powstania nadciśnienia żylnego, które powoduje nadmierną przepuszczalność włośniczek (obrzęk, uszkodzenie tkanek), nadmierną lepkość krwi (zatory) lub uwalnianie mediatorów stanu zapalnego i wolnych rodników (uszkodzenie tkanek, obrzęk).
Trzeba też wymienić zespół pozakrzepowy, który powstaje w wyniku ponownego udrożnienia żył, pierwotnie niedrożnych z powodu zakrzepicy (zakrzepica ma charakter nawrotowy i wystąpi ponownie u 30-40% osób). Charakteryzuje się upośledzeniem funkcji pompy mięśniowej i nadciśnieniem w układzie żylnym.
Zmiany zlokalizowane są najczęściej powyżej kostki przyśrodkowej. Główne objawy to ból, obrzęk, stan zapalny skóry i tkanki podskórnej, przebarwienia skóry goleni, żylaki, owrzodzenia.
Czynniki ryzyka
Mogą to być predyspozycje genetyczne. U osób z predyspozycjami rodzinnymi żylaki mogą pojawić się nawet już w wieku 18 lat. Także pojawienie się żylaków w późniejszym wieku jest bardziej prawdopodobne u osób pochodzących z rodzin, w których one występowały.
Częściej u kobiet
Badania epidemiologiczne wskazują, że przewlekła niewydolność żylna występuje częściej u kobiet. W populacji europejskiej żylaki kończyn dolnych występują u około 30% kobiet i u około 10% mężczyzn.
Przyjmowanie przez kobiety niektórych leków hormonalnych i preparatów antykoncepcyjnych (zawierających estrogeny i progestageny) zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności. Estrogeny zwiększają rozciągliwość ścian i powodują rozszerzenie naczyń żylnych. Progesteron obniża napięcie ścian i powoduje rozszerzenie naczyń żylnych. Zaostrzenie już istniejących dolegliwości może wystąpić przed menstruacją (zespół napięcia przedmiesiączkowego).
Częściej u starszych
U dzieci zmiany żylakowate należą do rzadkości i są najczęściej wywołane wadami wrodzonymi. W populacji osób dorosłych rzadkie przypadki zmian notuje się już około 20 roku życia. U osób w wieku 20-29 lat cechy niewydolności występują w 1% populacji. W przedziale 30-39 lat już w 5-10%, 40-49 lat w 10-20%, 50-59 lat w 15-25%, 60-69 lat w 20-35%. W wieku powyżej 70 lat notuje się zmiany w 30-40% populacji.
Ciąża
może sprzyjać powstawaniu żylaków. Takie zależności zaobserwowano u około 20% kobiet, zwłaszcza przy wielokrotnych porodach. Ryzyko zwiększają zwłaszcza zbyt krótkie okresy między porodami. Zaobserwowano, że już w I trymestrze ciąży może wystąpić zastój żylny w kończynach dolnych, chociaż macica nie jest na tyle powiększona, aby utrudniać odpływ krwi. Od II trymestru, w miarę powiększania się macicy dochodzi również do ucisku na żyły miednicy.
Utrudnieniem dla powrotu żylnego może być również otyłość. Także zaparcia powodują ucisk mas kałowych na żyły oraz wzrost ciśnienia. Ucisk może być też spowodowany przez guz.
Tryb życia oraz praca zawodowa
długie pozostawanie w pozycji stojącej, charakterystyczne dla niektórych zawodów (np. ekspedientki) lub siedzącej (częste wyjazdy samochodem, pociągiem, samolotem; wielogodzinna praca za biurkiem) - mogą sprzyjać pojawieniu się niewydolności żylnej.
Wysoka temperatura
otoczenia może nasilić niekorzystne zmiany - okresy upałów, pobyt w strefie gorącego klimatu, także gorące kąpiele.
Objawy
przewlekłej niewydolności żylnej są charakterystyczne, dobrze znane:
1. Uczucie ciężkości i wrażenie rozpierania tkanek kończyn dolnych. Nasila się pod koniec dnia, po długotrwałym staniu lub siedzeniu, także pod wpływem wysokiej temperatury otoczenia.
2. Bóle kończyn dolnych. Występują najczęściej po długim staniu. Lokalizują się w okolicy dołu podkolanowego i w przebiegu żyły odpiszczelowej. Ból nasila się wraz z rozwojem zmian zapalnych, dlatego należy zwracać uwagę na każdą zmianę intensywności i charakteru bólu oraz wykluczyć zakrzepowe zapalenie żył i niedrożność układu żylnego.
3. Kurcze mięśni łydek. Występują najczęściej w nocy, w pozycji leżącej.
4. Drętwienia kończyn dolnych. Objawy nasilają się w pozycji stojącej, a zmniejszają się po odpoczynku i uniesieniu kończyny.
Postacie niewydolności żylnej
1. Teleangiektazje, czyli "pajączki naczyniowe". Są to poszerzone i wydłużone sploty żylne o średnicy ok. 1 mm. Występują śródskórnie i podskórnie, najczęściej w okolicy dołu podkolanowego i bocznej powierzchni uda.
2. Żylaki podudzi - rozszerzone żyły podudzi, często o krętym przebiegu. Za ich powstawanie odpowiada zbyt wysokie ciśnienie panujące w układzie żylnym, które doprowadza do niewydolności zastawek żylnych. Inną przyczyną mogą być zmiany chorobowe ściany żył, prowadzące do poszerzenia naczynia żylnego i niewydolności zastawek. Wyróżniamy żylaki pierwotne, występujące przy prawidłowym stanie żył głębokich, oraz żylaki wtórne, które są następstwem niewydolności żył głębokich lub przetok tętniczo-żylnych.
Do analiz statystycznych przyjmuje się najczęściej następującą klasyfikację:
a) żylaki pni żylnych - występują w głównym pniu żyły odpiszczelowej lub żyły odstrzałkowej oraz w pniach żylnych najbliższego otoczenia;
b) żylaki siatkowate - nie są związane z głównymi pniami żylnymi, występują w tkance podskórnej;
c) żylaki gałązkowate - nie są związane z głównymi pniami żylnymi, występują śródskórnie.
3. Obrzęk- brzęk w początkowym okresie niewydolności jest wynikiem zaburzenia równowagi pomiędzy filtracją włośniczkową a odpływem chłonki. Postępowi choroby towarzyszy zastój żylny oraz wzrost ciśnienia żylnego, powodujące nadmierną przepuszczalność naczyń włosowatych. Obrzęk występuje najczęściej w okolicy grzbietowej stopy, okolicy kostki lub okolicy przed kością piszczelową. Dotyczy najczęściej kobiet oraz osób powyżej 60 roku życia.
4. Zmiany skórne.
a. Lipodermataosclerosis - czyli postępujące zwłóknienie skóry i podskórnej tkanki tłuszczowej. Skóra w miejscu zmiany jest stwardniała i błyszcząca. Podskórna tkanka tłuszczowa jest pogrubiała i twarda. Występuje wrażliwość na ucisk.
b. Zanik biały - występuje najczęściej na powierzchni grzbietowej stopy i w okolicy kostki przyśrodkowej. Miejsce zmiany jest bardzo wrażliwe na urazy.
c. Wypryskowe zapalenie skóry.
d. Owrzodzenie żylne podudzia - może wystąpić w każdej części podudzia, ale najczęściej spotykamy je powyżej kostki przyśrodkowej. Może rozwijać się powoli lub pojawić nagle (np. po urazie, po epizodzie krwawienia z pękniętego żylaka, w przebiegu zakażenia skóry). Częściej występuje u kobiet oraz u osób powyżej 60 roku życia.
Objawy kliniczne
stopień 0 - niewidoczne lub niewyczuwalne objawy choroby żylnej;
stopień 1 - teleangiektazje i żyły siatkowate;
stopień 2 - żylaki;
stopień 3 - obrzęk bez zmian skórnych;
stopień 4 - zmiany skórne: przebarwienia, wypryskowe zapalenie skóry, stwardnienie włókniste skóry, zanik biały, owrzodzenie żylne goleni;
stopień 5 - zmiany skórne z wygojonym owrzodzeniem;
stopień 6 - zmiany skórne z czynnym owrzodzeniem.
Diagnostyka
Najczęściej wykonuje się: próby opaskowe, pomiary obwodów kończyn, badanie dopplerowskie z zastosowaniem fali ciągłej, USG z badaniem dopplerowskim.
Inne badania wykonywane ze szczególnych wskazań: pletyzmografia, flebografia, termografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny.
Sposoby leczenia
Najczęściej (w około 80% przypadków) jest to leczenie zachowawcze. Ponadto stosowana jest skleroterapia oraz leczenie operacyjne.
Podstawą leczenia zachowawczego jest terapia kompresyjna (opaskami elastycznymi lub pończochami uciskowymi) oraz stosowanie leków flebotropowych. Większość preparatów flebotropowych opartych jest na surowcach pochodzenia roślinnego.
Nasienie kasztanowca Hippocastani semen
Kora kasztanowca - zawiera saponiny, flawonoidy, garbniki katechinowe, skrobie, cukry, sterole, związki mineralne. Najważniejszą saponiną jest beta-escyna, która hamuje aktywność syntetazy prostaglandyn, zmniejsza odczyn zapalny, zmniejsza nadmierną przepuszczalność naczyń, działa przeciwobrzękowo, przyspiesza wchłanianie płynu surowiczego z już istniejących obrzęków, zwiększa napięcie ściany żylnej, poprawia przepływ krwi w naczyniach żylnych, poprawia utlenowanie i odżywienie tkanek.
Kora kasztanowca Hippocastani cortex
- zawiera kumaryny (eskulinę, eskuletynę, skopoletynę), garbniki, saponiny, flawonoidy. Dzięki obecności eskuliny surowiec wykazuje właściwości podobne do czynnika witaminowego P. Poprawia elastyczność naczyń, usprawnia przepływ krwi w naczyniach żylnych i przeciwdziała zastojom żylnym, poprawia utlenowanie i odżywienie tkanek oraz przeciwdziała stanom zapalnym.
Ziele ruty Rutae herba
- także ziele gryki (Fagopyri herba), ziele fiołka trójbarwnego (Violae tricoloris herba), kwiat bzu czarnego (Sambuci flos), kwiatostan głogu (Crataegi inflorescentia) - zawierają cenny flawonoid - rutynę (rutozyd).
Rutyna uszczelnia naczynia włosowate, zmniejsza łamliwość naczyń, unieczynnia niektóre enzymy tkankowe (m.in. hialuronidazę), działa przeciwzapalnie, hamuje oksydazę askorbinową (zapobiega utlenianiu witaminy C), ma właściwości oksydoredukcyjne.
Liść mięty pieprzowej Menthae piperitae folium
- także owoc pomarańczy (Aurantii fructus). Zawierają flawonoid-hesperydynę.
Hesperydyna ma właściwości podobne do czynnika witaminowego P. Zmniejsza nadmierną przepuszczalność naczyń, zmniejsza zastój żylny i obrzęki, zmniejsza nadmierną lepkość krwi, hamuje utlenianie witaminy C.
Kłącze i korzeń ruszczyka Rusci rhizoma et radix
Zawiera saponiny (ruskogeninę), olejek, sole potasowe i żywice. Ruskogenina wpływa wzmacniająco na ściany naczyń żylnych, poprawia przepływ żylny, zmniejsza zastój i obrzęki, zmniejsza odczyn zapalny.
http://www.panacea.pl/print.php?what=article&am...c761ec2336ba8962c
Polifenole roślinne w terapii schorzeń układu krążenia
Badania epidemiologiczne, prowadzone w ostatnich latach w wielu ośrodkach naukowych wskazują, że dieta bogata w związki polifenolowe może być ściśle związana ze zmniejszoną zapadalnością na choroby serca i układu krążenia. Wiąże się to głównie ze zmniejszeniem ryzyka choroby wieńcowej i zawału serca.
W diecie tej ważne miejsce zajmują owoce, warzywa, a także soki, wina, zielona herbata, a nawet produkty czekoladopochodne.
Stanowią one bogate źródło polifenoli, do których należą flawony, flawonole, flawanony, flawanonole, katechiny, oligomeryczne proantocyjanidyny - prekursory garbników skondensowanych - antocyjanozydy oraz związki o charakterze fenolokwasów.
Polifenole to klasa związków posiadających w cząsteczce jeden lub wiele pierścieni aromatycznych, zawierających od jednej do kilkudziesięciu grup hydroksylowych ("fenolowych") o charakterze kwasowym.
Liczbę polifenoli pochodzenia naturalnego oceniana się na około osiem tysięcy związków.
Występują one często w roślinach w postaci związanej z cukrami i kwasami organicznymi. Z wielorakością struktur związana jest aktywność biologiczna i właściwości lecznicze. Do ważniejszych kierunków działania zalicza się działanie protekcyjne w chorobach serca, naczyń oraz nadciśnienia, a także nie mniej ważna aktywność antyoksydacyjna, antybiotyczna, przeciwzapalna i przeciwnowotworowa.
Wieloletnie badania wykazały ścisłą zależność między dietą bogatą w polifenole a zmniejszeniem ryzyka występowania nie tylko chorób naczyniowych, lecz i nowotworów.
Ostatnie badania eksperymentalne dowodzą, że dieta bogata w polifenole chroni LDL- cholesterol przed procesami oksydacyjnymi, obniża ciśnienie krwi i zmniejsza agregację płytek krwi.
Brak jest jednak wystarczająco udokumentowanych badań aktywności polifenoli roślinnych, przeprowadzonych na czystych związkach. Wiąże się to z trudnością izolacji tych związków oraz podatnością na procesy utleniania i polimeryzacji.
Polifenole roślinne, jako związki bogate w grupy fenolowe, niezależnie od różnych mechanizmów biochemicznych, charakteryzują się wysokim powinowactwem do różnych struktur białkowych, wiążąc się mostkami wodorowymi z białkowymi grupami sulfhydrylowymi i amidowymi naczyń, tworząc sieć wiązań krzyżowych, których stopień zagęszczenia jest ściśle związany z zawartością związków polifenolowych w organizmie. Ten fizykochemiczy mechanizm spajania rozluźnionych i przepuszczających struktur kolagenowych, uszczelnia kapilary w sposób mechaniczny. Aby ten mechanizm mógł wystąpić, należy dostarczać w diecie bogatej w produkty owocowe i warzywne różnego rodzaju polifenole i utrzymać ich stały poziom we krwi i narządach.
Istotnym zagadnieniem jest wchłanialność tych związków z przewodu pokarmowego, czyli ich biodostępność.
Występujące w przyrodzie polifenole różnią się zasadniczo wieloma właściwościami fizykochemicznymi, z czym bezpośrednio wiążą się zagadnienia dostępności i farmakokinetyki tych związków. Uważa się, że dawka dzienna polifenoli (flawonoidów) powinna wynosić 0.1-1.0 g, jednakże - jak wynika z badań - dawka dobowa flawonoidów waha się dosyć znacznie w różnych krajach, np. w Holandii wynosi przeciętnie 23 mg, w Finlandii ok. 2.6 mg, a w Japonii aż 68.2 mg.
Flawonole
Absorbcja związków polifenolowych z przewodu pokarmowego jest uzależniona od ich budowy i hydrofilności. Większość polifenoli jest prawdopodobnie zbyt hydrofilna dla penetracji ściany jelit na drodze biernej dyfuzji. Aglikony są absorbowne w jelicie cienkim, jednakże większość polifenoli występujących w postaci glikozydów, estrów lub oligomerów nie może być absorbowana w takiej postaci. Poprawę wchłanialności i efektywności działania (np. rutyny) uzyskuje się na drodze upochodnienia do hydroksyetylorutozydu o lepszej biodostępności (prep. Troxerutin). Słaba wchłanialność rutozydu jest powodem, dla którego - aby uzyskać oczekiwany efekt - należy rozpoczynając terapię zażyć 4-6 tabletek Rutinoscorbinu. W przewodzie pokarmowym związki te są hydrolizowane przez endogenne enzymy lub florę bakteryjną i wchłaniane w jelicie cienkim lub grubym. Znaczna część polifenoli, szczególnie o strukturze oligomerycznej, ulega wydaleniu, niewielka część podlega degradacji do odpowiednich fenolokwasów i wchłaniane są w jelicie grubym.
Rutozyd
- (rutyna) - 3-O- ramnoglukozyd kwercetyny - jest glikozydem bardzo często spotykanym w różnych gatunkach roślin (Ruta graveolens, Sophora japonica, Viola tricolor, Fagopyrum esculentum i in.). Jest substancją krystaliczną o masie molowej 664.59 daltonów, krystalizuje ze środowiska alkoholowodnego jako związek trójwodny (C27H30O16 x 3H2O). W wodzie i alkoholach rozpuszcza się dosyć trudno, dobrze rozpuszcza się w roztworach alkaliów, DMSO i pirydynie. Rutozyd jest substancją stabilną w warunkach normalnych, higroskopijną i wrażliwą na światło.
Kwercetyna
- otrzymana z surowca roślinnego w postaci krystalicznej, jest praktycznie nierozpuszczalna w wodzie, posiada charakter lipofilny i dobrą wchłanialność z przewodu pokarmowego. Dobrze rozpuszcza się w alkaliach, DMSO i pirydynie. Stała dysocjacji (pKa) dla grupy -OH w pozycji C-3 wynosi 5, dla innych grup -OH przy pierścieniach A i B wynosi 10. W wodnym środowisku alkalicznym pH=7.4 rozpuszcza się od 10 - 50 µM kwercetyny. W postaci rozpuszczonej znajduje się w czerwonym winie, zielonej herbacie i sokach otrzymywanych z różnych produktów roślinnych. Podczas maceracji surowca mieszaninami alkoholowodnymi przechodzi łatwo do nalewek. Jest substancją krystaliczną o zabarwieniu żółtym, topi się w temperaturze 3140C, wyizolowana z roślin krystalizuje jako związek dwuwodny (C15H10O7 x 2H2O) o masie molowej 338.26 daltonów. Jest to substancja stabilna w warunkach normalnej temperatury i ciśnienia, jednak przy przechowywaniu łatwo się utlenia, szczególnie w kontakcie z wilgocią, środowiskiem alkalicznym i światłem. Może stwarzać zagrożenie dla zdrowia; w kontakcie ze skórą i przy przedostaniu się do oskrzeli w formie pyłu z wdychanym powietrzem.
Kwercetyna - najbardziej rozpowszechniony flawonoid w świecie roślinnym - jest głównym związkiem dostarczanym do organizmu z dietą owocowowarzywną.
W przewodzie pokarmowym glikozydy zawierające kwercetynę są hydrolizowane przez florę bakteryjną i częściowo lub całkowicie pozbawione cukrów ulegają glukuronidacji w komórkach ściany jelita. Wchłonięte do krwioobiegu wiążą się z albuminami i są transportowane w formie kompleksów do wątroby, gdzie ulegają dalszemu metabolizmowi przez koniugację z kwasem siarkowym lub eteryfikację grupami metylowymi. Proces ten ma na celu zmniejszenie toksyczności flawonoidów, poprawę rozpuszczalności oraz przyspieszenie ich eliminacji z ustroju.
Ponieważ okres półtrwania skoniugowanej kwercetyny jest raczej długi i wynosi 23-28 godzin, może dochodzić do akumulacji tego związku w organizmie. Przy regularnym dostarczaniu kwercetyny i innych polifenoli z pokarmem i napojami osiąga się stały poziom tych związków w krwioobiegu i tkankach. Przykładem takiej prozdrowotnej równowagi jest niska zapadalność na choroby serca i naczyń, w kontekście znacznej ilości wypijanego wina przez mieszkańców rejonu Morza Śródziemnego.
W piśmiennictwie spotyka się wiele kontrowersyjnych doniesień na temat toksyczności i mutagenności kwercetyny. Związek ten podawany jako suplement diety, w normalnych dawkach nie wywołuje efektów ubocznych; jak większość flawonoidów zmniejsza krzepliwość krwi i wpływa rozszerzająco na naczynia krwionośne. Zwiększone spożycie preparatów czy surowców zawierających kwercetynę jest niewskazane, szczególnie przez osoby ze skłonnością do hipotensji i przy niskiej krzepliwości krwi.
Flawanony i flawony
Hesperydyna (7-O-rutynozyd hesperetyny jest flawanonem izolowanym z materiału roślinnego w postaci jasnożółtych kryształów, topi się w temperaturze 258-262oC, masa molekularna dla wzoru sumarycznego C18H34O15 wynosi 610.57 daltonów. Glikozyd ten dobrze rozpuszcza się w rozcieńczonych alkaliach, pirydynie, DMSO, wodzie rozpuszcza się w proporcji 1:50, słabo w metanolu, gorącym kwasie octowym, nie rozpuszcza się w acetonie, benzenie i chloroformie. Jest substancją bez smaku i zapachu, w roślinach występuje w komórkach w postaci sferokryształów z innymi flawonidami, co utrudnia jej izolację w czystej postaci.
Diosmina
Innym naturalnym bioflawonoidem o wysokiej aktywności farmakologicznej i dużym znaczeniu w terapii schorzeń układu krążenia jest diosmina.
Camelia sinensis - krzew herbaciany - 7-O-ramnoglukozyd diosmetyny (prep. Diosmin, Diosmil, Diovenor, Ven-Detrex i in.). Pierwotnie izolowana była z owoców rodaju Citrus (C. sinensis, C. limonia), obecnie otrzymywana jest metodami chemicznymi z hesperydyny. Z ramnoglukozydu hesperetyny, w wyniku dehydrogenacji aglikonu w położeniu C-2 i C-3, powstaje glikozyd flawonowy - ramnoglukozyd diosmetyny. Oba te związki jako 7-O-diglikozydy znajdują się w różnych proporcjach (ok. 90% diosminy) w złożonych preparatach handlowych (Daflon, Detralex). Diosmina posiada masę molekularną o 2 daltony mniejszą, charakteryzuje się rozpuszczalnością zbliżoną do hesperydyny. Oba związki występujące w preparatach handlowych, w związku ze słabą rozpuszczalnością, wchłaniają się z przewodu pokarmowego w niewielkim stopniu, dlatego substancję poddano procesowi mikronizacji otrzymując z cząsteczek o wielkości 20 µm cząstki mniejsze niż 2 µm. Dzięki temu procesowi znakomicie wzrasta biodostępność tych preparatów, a tym samym efektywność i skuteczność ich działania. Wymienione preparaty stosowane są w przewlekłej niewydolności krążenia żylnego, m. in. w stanach pozakrzepowych, z obrzękami i nocnymi kurczami kończyn dolnych, w żylakach, guzach krwawniczych. Poprawiają przepływ krwi u ludzi z podniesionym poziomem glukozy, redukując niektóre komplikacje związane z podwyższonym poziomem cukru we krwi. Współdziałają z witaminą C, zmniejszając przepuszczalność naczyń i zwiększając ich elastyczność, zmniejszają obrzęki, poprawiają krążenie w kończynach dolnych. Dłuższe stosowanie preparatów zwiększa efekt terapeutyczny. Preparaty zawierające diosminę i hesperydynę określane są jako modelowe leki o charakterze flebotropowym w leczeniu chronicznej niewydolności naczyń.
Izoflawony
W ostatnich latach prowadzono intensywne badania izoflawonów (fitoestrogeny) występujących u soi jako substancji o wybitnym działaniu wazoprotekcyjnym w schorzeniach serca i naczyń. Głównymi izoflawonami protein sojowych są
Hippocastani flos - kwiat kasztanowca genistyna i daidzyna
o budowie zbliżonej do 17β-estradiolu, z uwagi na strukturę cząsteczki i odległości terminalnych grup hydroksylowych zbliżone do estradiolu. Związki te słabo rozpuszczają się w wodzie, dobrze w metanolu, a bardzo dobrze w DMSO. W przewodzie pokarmowym ulegają metabolizmowi do wolnych aglikonów, wchłonięte ulegają dalszym przekształceniom w wątrobie do bardziej aktywnych biologicznie związków (ekwol). Przeprowadzono badania na grupie niehumanoidalnych naczelnych, które podzielono na trzy grupy: grupę z dietą sojową zawierającą białko pozbawione izoflawonów, grupę żywioną białkiem zawiera- jącym izoflawony oraz grupę kontrolną odżywianą kazeiną. W poszczególnych grupach w okresie 14-dniowym oznaczano poziom lipidów, lipoproteidów i stopień arteriosklerozy. W grupie nie suplementowanej izoflawonami stwierdzono wysokie stężenie HDL-cholesterolu, w grupie spożywającej białko nie zawierające izoflawonów poziom HDL-u był średni, a najniższe stężenie oznaczono w grupie kontrolnej - kazeinowej. Najwyższą arteriosklerozę naczyń wieńcowych zaobserwowano w grupie kazeinowej, średnią w grupie z dietą bez izoflawonów a najniższą w grupie z dietą białkową zawierającą izoflawony.
Przytoczone powyżej badania i inne doniesienia wskazują na pozytywny wpływ produktów sojowych zawierających izoflawony w schorzeniach układu sercowo-naczyniowego i arteriosklerozy.
Ribes nigrum - porzeczka czarna Trudno zdecydowanie określić, jakie ilości protein sojowych i izoflawonów powinny być spożywane, aby uzyskać najkorzystniejszy efekt przy minimalnym ryzyku. Brak jest także danych, które izoflawony (genistyna, daidzyna czy glicytyna) i w jakich proporcjach powinny być podawane. Z badań własnych wynika, że np. mleko sojowe nie zawiera izoflawonów, zachodzi więc pytanie, czy w innych produktach otrzymywanych z soi substancje te są obecne i w jakich ilościach, a więc czy produkty sojowe traktować tylko jako pożywienie, czy też można uznać je (jeżeli zawierają izoflawony) za suplementację o ważnych właściwościach kardio- i naczynioprotektywnych?
Flawan-3-ole i proantocyjanidyny
Polifenole występujące w zielonej herbacie, w mniejszym stopniu w czarnej, należą do kolejnej grupy flawonoidów określanych jako
katechiny
Zawartość katechin w liściu herbaty osiąga wartość 60-80% sumy polifenoli, z ważniejszych wymienić można D + L- katechinę (0.4%), L – epikatechinę (1.30%), D + L - galokatechinę (2.00%), L - epigalo- katechinę (12%), L - galusan epikatechiny (18.1%) i L - galusan epigalokatechiny (58.10%). Ribes spicatum - porzeczka czerwona Produkt zawierający sumę polifenoli jest jasnożółtym lub jasnozielonym proszkiem, rozpuszczalnym w wodzie i alkoholu. Jest to produkt stabilny w pH 4-8, łatwo utlenia się w środowisku silnych alkaliów, a także w obecności wilgoci, światła, metali i wysokiej temperatury. Uważany jest za nietoksyczny, należy go przechowywać w cieniu, suchym miejscu z dobrą wentylacją. W tych warunkach może być przechowywany przez 2 lata. Katechiny występujące w herbacie a także polifenole z kory sosny i resweratrole obecne w czerwonym winie, są potencjalnymi antyoksydantami i wazodilatatorami. Są one typowymi suplementami diety o właściwościach cytoprotektywnych, chroniącymi komórki przed uszkodzeniami wywoływanymi przez wolne rodniki, zmniejszając ryzyko powstawania chorób serca.
Aktywność tych związków zależy od ich biodostępności, a ta wiąże się ściśle z budową chemiczną. Po podaniu odkofeinowanej zielonej herbaty szczurom, we krwi zwierząt stwierdzono 14% epigalokatechiny i 31% epikatechiny, lecz tylko poniżej 1% galusanu epigalokatechiny. Katechiny w przewodzie pokarmowym i wątrobie ulegają O-metylacji, glukuronidacji i sulfatacji. Enzymy flory bakteryjnej przewodu pokarmowego powodują rozerwanie pierścienia C oraz degradację całego układu do di- i trihydroksylo--walerylolaktonu. Produkty te wchłaniane są ze światła jelita grubego, pozostałe nie zmienione związki katechinowe wydalone są z kałem.
Badania epidemiologiczne, prowadzone głównie w Japonii i Chinach, sugerują, że regularne picie herbaty, szczególnie zielonej, chroni organizm przed nowotworami i rozwojem choroby wieńcowej serca.
Aronia melanocarpa - aronia czarnoowocowa Do listy surowców bogatych w polifenole i cennych dla zdrowia dopisać można ciemną czekoladę, czarne jagody i... czerwone wino otrzymywane z "czarnych winogron", zawierające znaczne ilości związków polifenolowych. Młode czerwone wino zawiera do 4g/L-1 fenoli, głównie pochodnych: flawan-3-olu (katechina, epikatechina), oligomerycznych proantocyjanidyn i barwników antocyjanowych. Proantocyjanidyny występują także w liściach i kwiatach głogu, w kwiatach kasztanowca. Surowce te stosowane są powszechnie w Europie w terapii nadciśnienia, aterosklerozie, i chorobie wieńcowej serca.
Antocyjanidyny
Liczna grupa owoców, charakteryzujących się żywymi czewonymi lub fioletowymi barwami, zawiera związki pochodne flawanu
Wśród surowców antocyjanowych o dużych walorach leczniczych i smakowych, na uwagę zasługują owoce porzeczki czarnej i czerwonej, aronii, borówki czernicy, bzu czarnego, żurawiny, czereśni, wiśni, truskawki, a z warzyw czerwona kapusta. Są to silne naturalne antyoksydanty - pod warunkiem, że będą charakteryzować się dobrą biodostępnością. Vaccinium myrtillus - jagoda czarna Antocyjany są substancjami trwałymi w środowisku kwaśnym. W warunkach pH = 7-8 jako związki fenolowe tworzą przejściowo formy zabarwione na niebiesko, pod wpływem kwasu przyjmują ponownie zabarwienie czerwone lub fioletowe. Jeżeli pH roztworu osiągnie wartość 10-11, w strukturze cząsteczek zachodzą nieodwracalne zmiany, powstają brunatnooliwkowe produkty o charakterze fenolanów z przegrupowaniem wiązań podwójnych, a w dalszej kolejności z rozpadem heterocyklicznego pierścienia C. Zmiany te są nieodwracalne. Badaniem wchłanialności antocyjanozydów zajmowało się kilka ośrodków naukowych, jednak otrzymane wyniki badań nie są zgodne. Po spożyciu większej ilości żurawiny błotnej stwierdzono podwyższenie statusu antyoksydacyjnego, który osiągnął maksimum po 60-120 min, jednak brak jest danych, jakie związki były odpowiedzialne za ten efekt. Podobne rezultaty osiągnięto po spożyciu jagód borówki czernicy. Przypuszcza się, że antocyjanozydy w przewodzie pokarmowym ulegają degradacji a związkami aktywnymi biologicznie mogą być artefakty, np.fenolokwasy, powstałe w wyniku degradacji związków wyjściowych. Owoc czarnej jagody stosowany jest od dawna jako lek poprawiający ostrość widzenia szczególnie po zmroku, uważa się, że surowiec ten poprawia mikrokrążenie oczne, zmniejsza przepuszczalność naczyń, obniża ciśnienie śródoczne. Brak jest w piśmiennictwie sprawdzonych i wiarygodnych danych, czy i w jakim stopniu antocyjany wchłaniają się z przewodu pokarmowego i czy przypisywane im niektóre właściwości nie należałoby odnieść do innej grupy związków.
http://www.panacea.pl/print.php?what=article&am...28809699264524d75
|
 
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Poly
Dołączył: 24 Sty 2006
Posty: 1685
|
|
|
|
Wysłany: Sro Lip 18, 2007 22:07
Temat postu:
|
|
Celem profilaktyki i leczenia naczyń żylnych przy pomocy leków naturalnych jest :
1. Wzmocnienia i zwiększenie napięcia kruchych i rozciągniętych ścian żył przez podawanie leków zwiększających ich elastyczność.
2. Uszczelnienia ścianek żył, jak też kapilar żylnych - dla zapobiegania wysiękom osocza i zastoinom mikrokrążenia oraz wynikłym z tego obrzękom nóg.
3 Zapobieganie i wygaszanie stanów zapalnych, które niszczą ściany naczyń żylnych i zastawki żylne oraz czynią nieszczelnymi naczynia włosowate.
4. Zapobieganie nadmiernej krzepliwości krwi.
Substancje naturalne leczące żyły i naczynia włosowate
Istnieje wiele substancji naturalnych – ziół, witamin i minerałów - wzmacniających i uszczelniających nasze żyły. Część z nich przeciwdziała również niszczącym ściany naczyń stanom zapalnych. Inne działają również przeciwkrzepliwie i zapobiegających tym groźnym dla życia zakrzepom żylnym.
Najważniejsza dla zdrowia żył jest escyna
Ta substancja wydobywana z nasion kasztanowca uszczelnia i wzmacnia naczynia oraz tłumi zapalenia żylne. Dzięki temu ta zapobiega wysiękom osocza krwi z naczyń i powodowanych tym obrzękom.
Inną ważną dla naczyń żylnych substancją jest rutyna.
Rutyna przeciwdziała kruchości i pękaniu delikatnych naczyń włosowatych (kapilarnych) w mikrokążeniu ; jak też schorzeniom żył o charakterze zakrzepowo-zatorowym.
Związki z grupy polifenoli – flawonoidy i witamina C wspomagają ochronę żył
Wiele substancji ziołowych z grupy polifenoli i witamina C działa przeciwzapalnie antyoksydantom wywołujących zapalenia i uszkodzenia żył. Wspomagają osłonę antyoksydacyjną witaminy A i E, niektóre biopierwiastki ( selen, cynk, miedź).
Własności lecznicze flawonoidów w ochronie naczyń są wyjątkowe :
- Flawonoidy są silnymi przeciwutleniaczami (antyoksydantami) eliminującymi wolne rodniki odpowiedzialne za utlenienie i „zezłośliwienie” cholesterolu oraz za stany zapalne śródbłonka naczyń – podstawowe przyczyny miażdżycy, czy zapalenia żył.
- Wzmacniają i uszczelniają ścianki naczyń krwionośnych. Dzięki temu zapobiegają osadzaniu się w ściankach tętnic tzw. komórek piankowatych z cholesterolem LDL, a tym samym inicjacji blaszki rozwojowi blaszki miażdżycowej.
- Działają rozkurczająco na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych (spazmolitycznie); jak też działają moczopędnie (diuretycznie), dzięki czemu obniżają ciśnienie krwi i przynosza ulgę ciężko pracującemu sercu.
- Zmniejszają krzepliwość krwi, zapobiegając tendencji do nadmiernego sklejania się płytek krwi. Hamując agregację (zlepianie się) płytek krwi i czerwonych krwinek, zapobiegają powstawaniu zatorów naczyniowych i skrzeplin – podstawowej przyczynie zawałów serca, udarów mózgu i zatorowości płucnej. W sytuacji pęknięcia blaszki miażdżycowej w tętnicy przeciwdziała to zakrzepom i blokowaniu przepływu krwi.
ESCYNA USZCZELNIA NACZYNIA
Escyna to naturalna roślinna substancja uszczelniająca żyły obficie występująca w nasionach kasztanowca . Zawiera głównie glikozydy saponinowo triterpenowe. Hamuje działanie enzymu hialuronidazy, odpowiedzialnego za rozkład kwasu hialuronowego, głównego spoiwa śródbłonka naczyń, a także innych enzymów (hydroliz) - powodujących rozkład substancji budulcowych naczyń. Konkretnie chodzi glikoproteiny wzmacniające ściany naczyń włosowatych. Oznacza to, że obfitość escyny we krwi uszczelnia naczynia i zwiększa odporność mikronaczyniek na pękanie - dzięki czemu zapobiega wysiękom osocza krwi i wynikłym z tego obrzękom.
Przeciwzapalne działanie escyny w naczyniach
Escyna hamuje również aktywność enzymu - syntazy prostaglandynowej produkującej zapalne hormony tkankowe, przez co tłumi niszczące śródbłonek stany zapalne w naczyniach.
Wzmacnia naczynia
Escyna zwiększa również napięcie żylne, a zmniejsza pojemność żylną, dzięki czemu zapobiega m. in. powstawaniu hemoroidów. Prawdopodobnie wskutek tworzenia się w żyłach prostaglandyn typu PGF2, biorących udział w regulacji reaktywności żył.
Escyna działa przeciwkrzepliwie
Escyna zmniejsza lepkość krwi, co usprawnia przepływ w naczyniach krwionośnych i w pewnym stopniu zapobiega zakrzepom żylnym.
Escyna i eskulina mają działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i przeciwprzesiękowe.
Substancje te są efektywne w leczeniu żylaków podudzi i odbytu oraz w niewydolności żylnej. Warto zwrócić uwagę, że np. pod hasłem standaryzacja na escynę kryje się efektywna leczniczo, ściśle odmierzona porcja saponin z nasion kasztanowca. Normalizują one przepuszczalność błony naczyń włosowatych, uszczelniają śródbłonek kapilarów uczestniczących w mikrokrążeniu, zmniejszają przesięk limfy, poprawiają krążenie limfatyczno-żylne, zapobiegają zastojowi krwi w żylakach kończyn dolnych, przyspieszają wchłanianie krwiaków pourazowych i chronią przed ich powstawaniem. Saponiny z kasztanowca są skuteczne w zwalczaniu obrzęków pooperacyjnych. W przeciwieństwie do innych wyciągów z kasztanowca wykazują znikome niekorzystne oddziałanie na składniki krwi (hemolityczne).
Bezpieczeństwo stosowania wyciągów z nasion kasztanowca
Udokumentowano w licznych badaniach bezpieczeństwo stosowania wyciągów z nasion kasztanowca. Wyciągi z nasion (niekiedy z kory kasztanowca) mogą jednak niekiedy powodować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Toteż nie zaleca się stosowania ich w trzecim trymestrze ciąży, a także podawania dzieciom. Nie ma jednak ograniczeń, co do okresu ich stosowania, nie znane są inne przeciwwskazania ani interakcje z innymi lekami.
ESKULINA I RUSOGENINY
Warto zauważyć inne uszczelniające i wzmacniające naczynia substancje żylne substancje roślinne, jak:
Eskulina
Procyjanidyny
Rusogeniny
Eskulina - glikozyd kumarynowy – otrzymywany z kory kasztanowca .
Działa uszczelniająco na włosowate naczynia krwionośne. Podczas, gdy escyna stosowana jest głównie w preparatach wykorzystywanych w żylakach podudzi, to eskulinę wykorzystuje się również w terapii guzków krwawniczych odbytu.
Rusogeniny
Te naturalne substancje pochodzą z kłączy ruszczyka kolczastego. Wzmacniają one i uszczelniają naczynia żylne.
Rusogeniny z kłącza ruszczyka kolczastego
Te substancje roślinne wzmacniają i uszczelniają naczynia żylne. Ich mechanizm działania zapobiega nadmiernemu poszerzaniu się naczyń, nieszczelności i wypadaniu z podłoża na zewnątrz. (To ostatnie dot. szczególnie hemoroidów). Rusogeniny zawierające n.in. heterozydy sterolowe - działają przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo - eliminując dokuczliwy świąd i pieczenie, jakie wywołuje stan zapalny żył oraz stabilizują podłoże, w którym naczynia żylne nóg oraz guzki krwawnicze są osadzone. Substancje roślinne poprawiają również napięcie ściany naczyń żylnych. Preparaty na bazie wyciągów kłącza ruszczyka kolczastego zawierają również witaminy i związki przynoszący natychmiastową ulgę w bólu i świądzie. Przykładem jest chlorowodorek tetrakainy dodawany do preparatu Ruskorex, który działa już po 10 minutach, poprzez przynamniej 2 godziny. Preparaty zawierające hesperydyna i kwas askorbowy zmniejszają przepuszczalność naczyń włosowatych i przeciwdziałają powstawaniu obrzęków.
PROCYJANIDYNY POMOCNE W OBRZĘKACH
Procyjanidyny
Te substancjenormalizują nieprawidłową przepuszczalność i kruchość kapilar tętniczych tętniczych żylnych. Mają działanie ochronne na ściany naczyń krwionośnych i limfatycznych, zmniejszając ich przepuszczalność i zwiększając napięcie. Cechują się aktywnością jako przeciwutleniacz.
Oligomery i polimery katechiny zwane procyjanidynami.
Już w latach 70 ub stulecia naukowcy z warszawskiej Akademii Medycznej wyizolowali z głogu procyjanidynę, substancję naturalną. Od tego czasu udokumentowano, że procyjanidyny z głogu, jak też z innych roślin zwiększają przepływ krwi w naczyniach tętniczych i żylnych dzięki ich rozkurczaniu. Własności rozkurczające zmniejszają ciśnienie przepływu krwi.
Silne antyutleniacze (antyoksydanty)
Procyjanidyny wzmacniają osłonę antyoksydacyjną naczyń. Zwalczają wolne rodniki tlenowe i dzięki temu zapobiegają utlenieniu tłuszczów we krwi, zwłaszcza cholesterolu i niszczeniu śródbłonka naczyń, w tym zastawek żylnych. Np. procyjanidyny z pestek winogron wykazują zdolność blokowania enzymów: kolagenazy, elastazy, hialuronidazy, beta-glukuronidazy i in. degradujących i niszczących kolagen. Ponadto wykazują aktywność przeciwagregacyjną wobec płytek krwi, co zmniejsza krzepliwość krwi i zapobiega zakrzepicy żylnej oraz zawałom i udarom.
Wyciągi nasion winogron (Vitis vinifera)
Wyciągi nasion winogron zawierają oligomery procyjanidonowe. Preparaty takie wykazują działanie ochronne na ściany naczyń krwionośnych i limfatycznych, zmniejszając ich przepuszczalność i zwiększając napięcie. W ten sposób przyczyniają się do poprawy przepływu krwi i chłonki w mikrokrążeniu. Dlatego są pomocne w profilaktyce obrzęków nóg i zapobieganiu chorobie żylakowej.
RUTYNA WZMACNIA NACZYNIA
Cenne leczniczo rutynozydy
Szczególnie efektywne we wzmacnianiu najmniejszych naczyń krwionośnych są rutynozydy, na czele z rutyną, jak też ich półsynteczny pochodne – trokserutyna, etylorutozyd, lub o-ß-hydroksyetylorutozyd - lepiej rozpuszczalne i przyswajalne. Przeciwdziałają one kruchości i pękaniu delikatnych naczyń włosowatych (kapilarnych) w mikrokążeniu ; jak też schorzeniom żył o charakterze zakrzepowo-zatorowym.
Rutyna - glikozyd bioflanolu
Ta substancja występuje w wielu roślinach. Najwięcej jest jej w gryce, pąkach perłowca japońskiego. Ma silne własności przeciwutleniające (oksydacyjno-redukcyjne), dzięki którym osłania i przedłuża aktywność i innego ważnego przeciwutleniacza – witaminy C. Ponadto hamuje działanie szkodliwego dla naczyń enzymu – hialuronidazy i celuroplazminy – odpowiedzialnych m.in. za rozkład kwasu hialuronowego, głównego składnika śródbłonka naczyń. Dzięki osłonie trwałości tego kwasu rutyna zapewnia szczelność śródbłonka naczyń. Stosowanie rutyny neutralizuje wolne rodniki i uszczelnia atakowane przez nie naczynia włosowate. Zapobiega to obrzękom i zapaleniom żył zagrażającym uszkodzeniem zastawek żylnych i żylakami.
Antyagregacyjne działanie rutynozydów i rutyny oraz ich pochodnych w stosunku do płytek krwi i krwinek czerwonych.
Rutynozydy zwiększają zdolność krwinek do plastycznych „deformacji” – czyli np. zmniejszania swego przekroju, a tym samym do skutecznego „przeciskania” się przez bardzo wąskie i ciasne naczynia włosowate (kapilary) tętnicze i żylne. Lepszy przepływ krwi przez włośniczki to mniejsze ryzyko ich uszkodzeń, obfitsza dostawa tlenu i substancji odżywczych do tkanek i sprawniejszy układem żylnym. Słowem, mniejsze ryzyko obrzęków i stanu zapalnego zagrażających chorobą żylakową.
LECZNICZE BIOFLAWONOIDY - DIOSMININA, HESPERYDYNA
(Do stosowania na receptę!)
Diosmina i hesperydyna należą obok rutozydów do najważniejszych bioflawonoidów naturalnych.
Są pozyskiwane głównie z owoców cytrusowych (miąższu, skóry, pestek). Ekstrakt wytwarzany jest przemysłowo przez przetwarzanie ogromnych ilości pestek, błonnika i miąższu. Uzyskany materiał jest obfitym źródłem związków polifenolowych, takich jak: kwercytyna, hesperydyna, neohesperydyna, glikozyd kamferolu, naringina, apigenina, rutinozyd, poncirina itd. Końcowy prod. – wyizolowane bioflawonoidy - diosmina i hesperydyna wpływają korzystnie na poprawę napięcia ściany naczyń żylnych.
Działanie lecznicze bioflawonoidów
Ich mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu hialuronidazy odpowiedzialnego m.in. za rozkład kwasu hialuronowego, głównego składnika śródbłonka naczyń. Ponadto na przedłużaniu działania (autooksydacji) kwasu askorbowego (witaminy C), która chroni ścianki naczyń przed toksycznymi utleniaczami (okstadantami) oraz jest niezbędna dla produkcji kolagenu. Dzięki temu bioflawonoidy chronią szczelność ścian naczyń krwionośnych. Działając przeciwzapalnie przez hamowanie uwalniania mediatorów zapalenia działają ochronnie na ich ścianki, przyczyniają się do normalizacji przepuszczalności naczyń, zapobiegają powikłaniom krwotocznym. Zmniejsza to ryzyko obrzęków z powodu stanu zapalnego naczyń i jego powikłań.1,2
Diosmina dobrze się wchłania
W badaniach na zwierzętach wykazano, że diosmina podana doustnie dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 5 h. W naczyniach żylnych o zwiększonej przepuszczalności oraz w żyle odpiszczelowej nogi stężenie diosminy narasta do 9 h od chwili podania i utrzymuje się przez kolejnych 96 h; eliminacja preparatu następuje głównie z moczem (79%), a także z kałem i żółcią.**2
Wskazania lecznicze
Wskazaniami do stosowania tych związków polifenolowych są: objawy związanych z niewydolnością krążenia żylnego kończyn dolnych: uczucie ciężkości nóg, bóle, odleżyny z powodu niedokrwienia. Jak również leczenie objawowe w przypadku zaostrzenia dolegliwości związanych z żylakami odbytu. Przeciwwskazania jest nadwrażliwość na diosminę lub hesperydynę (lub inne składniki preparatów w których są one podawane). Należy ostrożnie stosować w ciąży. Nie stosować w okresie karmienia piersią. Działanie niepożądane występują bardzo rzadko są to nudności i wymioty.**2
Leczenie pod nadzorem lekarza
Efektywne leczniczo bioflowonoidy - diosminina, hesperydyna - są dostępne tylko na receptę i znajdują się poza zasięgiem samoleczenia. Jednak wiedza i przypomnienie o nich jest niezbędne chorym dla uświadomienia rangi i skuteczności preparatów roślinnych. Toteż w przypadku nieskuteczności leczenia lekami bez recepty obrzęków nóg, czy też początków choroby żylakowej - można (i należy!) zwrócić się do lekarza z prośbą o wytyczne do dalszej kuracji.
1. W APTEKACH ZNAJDZIEMY WARTOŚCIOWE PREPARATY ESCYNY:
a/ do stosowania miejscowego (żele, maści):
- Esceven® prep.złoż. (Aesculus hippocastanum extr., Heparin sodium ); Venoprotectivum, antiphlogisticum, antioedematicum – prod. Herbapol-Poznań - żel do stos. zewn.: tuba 30 g; 100 g żelu zawiera: 8,35 g wyciągu z nasion kasztanowca i 5000 j.m. soli sodowej heparyny.
- Sapoven® (Aesculus hippocastanum extract) prod. Hasco-Lek (maść: (50 mg/g) tuba 30 g) 1 g maści zawiera 50 mg wyciągu z nasion kasztanowca, który zawiera 20% escyny.
- Venescin® draż.: 30 szt. prep.złoż. (Rp*); prod. Herbapol-Wrocław; Skład: 1 draż. zawiera: 0,5 mg Aesculinum; 15 mg Rutinum; 25 mg extr. ex Semen Hippocastani siccum.
- Venescin® żel: tuba 40 g; Herbapol-Wrocław - 1 g żelu zawiera 118 mg wyciągu z nasion kasztanowca oraz 20 mg trokserutyny.
Preparaty do stosowania wewnętrznego:
- Aescin prod. Polfa-Kutno - tabl. powl.: (20 mg) 30 szt. 1 tabl. powl. zawiera 20 mg alfa-escyny
- Esceven® prod. Herbapol-Poznań; tabl. powl.: (2,5 mg) 60 szt. 1 tabl. powl. zawiera 21 mg wyciągu gęstego z nasion kasztanowca, co odpowiada 2,5 mg escyny.
- Sapoven® T; prep.złoż. prod. Hasco-Lek; kaps. elastyczne: 48 szt. 1 kaps. zawiera 100 mg suchego wyciągu z nasion kasztanowca, który zawiera 20% escyny oraz 200 mg trokserutyny.
- Cyclo 3 Fort® prep.złoż. ;Pierre Fabre Medicament kaps. twarde: 30 szt. Skład: 1 kaps. twarda zawiera 150 mg suchego wyciągu z ruszczyka kolczastego (zawierającego 22% sumy heterozydów sterolowych), 150 mg metylochalkonu hesperydyny i 100 mg kwasu askorbowego.
- Endotelon; tabl. powl. dojelitowe; 0,15 g; 20 tabl.; prod. Sanofi-Winthrop -Wyciąg z pestek winogron , prod. Sanofi-Winthrop. Wyciąg zawierający oligomery procyanidolowe otrzymane z pestek winogron Vitis vinifera.
- Citrosept® - suplement diety - wyciąg płynny z pestek i części białych grapefruita + witamina C. (Ekstrakt w stężeniu 33% - naturalny koncentrat flawonoidów występujących w owocu).
2. PREPARATY NA BAZIE RUTOZYDÓW
a. do stosowania miejscowego (żele, maści)
- Rutoven® Troxerutin, prod. Herbapol-Poznań żel do stos. zewn.: (20 mg/g) 30 g); 1 g żelu zawiera 20 mg o-ß-hydroksyetylorutozydu.
- Rutinoven® Troxerutin : prod. R&C - 1 g żelu zawiera 20 mg trokserutyny.
b/ preparaty na bazie rutozydów do stosowania wewnętrznego:
- Rutoven® Troxerutin, prod. Herbapol-Poznań (tabl. powl.: (150 mg) 60 szt. 1 tabl. zawiera 150 mg o-ß-hydroksyetylorutozydu.
- Venolan® Troxerutin prod. Polfa-Grodzisk (kaps.: (300 mg) 50 szt.) 1 kaps. zawiera 300 mg trokserutyny.
3. LECZNICZE BIOFLAWONOIDY - DIOSMININA, HESPERYDYNA
W aptekach znajdziemy preparaty na receptę!:
- Detralex®; prep.złoż. (Diosmin , Hesperidin ); prod. Servier; tabl. powl.: 30 szt. (Rp) /lub/ 60 szt. (Rp) Skład: 1 tabl. zawiera 450 mg diosminy i 50 mg flawonoidów w przeliczeniu na hesperydynę.
- Otrex 600; Diosmin; prod. Schwartz Pharma; tabl.: (600 mg) 30 szt. (Rp) Skład: 1 tabl. zawiera 600 mg diosminy.
- Pelethrocin; prep.złoż. (Diosmin , Hesperidin ); prod. Help Pharmaceuticals tabl. powl.: 30 szt. (Rp) Skład: 1 tabl. powl. zawiera 450 mg diosminy i 50 mg hesperydyny.
http://www.pfm.pl/u235/navi/200007
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
madzia87
Dołączył: 08 Cze 2008
Posty: 7
|
|
|
|
Wysłany: Czw Cze 12, 2008 13:46
Temat postu:
|
|
Witam mam pytanko czy zaburzenia zwiazane z krazeniem, zaburzeniami z tym zwiazanymi moga sie objawiac obrzekiem twarzy ze staje sie napieta i woda zbiera sie pod skora, przy lekach osłabiajacych krazenie czyli zmniejszajace cisnienie krwi moja twarz staje sie nalana , obrzeknieta najczesciej rano albo jak za duzo wypije np herbaty.Bardzo prosiłabym za jakakolwiek odpowiedz gdyz kupiłam sobie ekstrakt z kasztanowca ktory zmniejsza opuchlizny zwiazane ze słabym krazeniem ale zle sie po nich czuje mam mdłosci ktore sie objawiaja własnie zaburzeniami ze strony układu pokarmowego, wiec juz nie wiem co mam kupic zeby te krazenie polepszyc co jesc bardzo prosze o pomoc
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
crumb
Dołączył: 22 Sty 2006
Posty: 1386
|
|
|
|
Wysłany: Wto Wrz 22, 2009 17:05
Temat postu:
|
|
Ani link, ani artykuł a własne doświadczenia - otóż zaobserwowałam ostatnio znaczne polepszenie komfortu mierzonego powiedzmy stopniem tzw. 'lekkości w nogach' (ci co mają problematyczne nogi to wiedzą o czym mówię). Tak więc dumałam długo co tak mi mogło pomóc bo diety specjalnie nie zmieniałam, trybu życia także. Abstrahując od 3-miesięcznego przyjmowania detralexu po 2 tabl. dziennie (od którego to zakończenia przyjmowania minęło już blisko 2 miesiące), padło na prozaiczne ćwiczenia, które poleciła mi znajoma farmaceutka, a które uskuteczniam od jakiegoś czasu.
Chodzi o to, aby zanim wstaniemy z łóżka zrobić rowerek - tak długo, ile damy radę. Ja jeszcze dołączyłam do tego firkanie w górze nogami połączone z obracaniem stopami i masażem od łydek w dół (o ile nie jestem na tyle zaspana że leżę jeszcze z zamkniętymi oczyma), plus nożyce (poziome ale robione z nogami uniesionymi w górze). Niby taki banał, ale to chyba działa. Chodzi o to, żeby dogodzić zastawkom, zanim wstaniemy a krew i cała reszta pójdą sobie na dół. Dodatkowy efekt to wysmuklenie linii nóg oraz podkreślenie strategicznych kostek. Więc zanim mnie dopadną żylaki na cacy ("pajączków" mi na nogach nie ubyło), to sobie jeszcze poużywam 
ps. dopisuję co sobie przypomniałam - robiąc rowerek zmieniam jednocześnie ułożenie stóp - na zmianę z opuszczonymi i zadartymi stopami. taka różnica ucisku mięśni na żyły wydaje mi się daje dodatkowy drenujący efekt. w sumie to zakres modyfikacji tego ćwiczenia powinien być ograniczony jedynie naszą poranną kreatywnością 
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
tilmitt
Dołączył: 02 Sie 2007
Posty: 18
Skąd: Wrocław
|
|
|
|
Wysłany: Wto Wrz 22, 2009 20:37
Temat postu:
|
|
Dorzucę swoje trzy grosze do tematu, jako że mam od pewnego czasu duży problem z niewydolnością żylną w jednej(:]) nodze.
Po pierwsze, warto wspomnieć o profilaktyce i łagodzeniu objawów, czyli: zero opalania, unikanie długich ciepłych kąpieli (co rozleniwia naczynia), niezakładanie nogi na nogę w trakcie siedzenia, zmiana pozycji w trakcie stania. Niby proste i oczywiste ale czasem ciężko zastosować  Zauważyłam, że u mnie mocno zaostrza obrzęki trzymanie na kolanach laptopa czy książek. W pełni zgadzam się z pomysłami "łóżkowych akrobacji"  crumb, po nocy w bezruchu każde ćwiczenie zmuszające łydki do ruchu jest dobre. Po wstaniu dobrze przeciągnąć się na stojąco wspinając się na palce - prostuje się kręgosłup i napinają łydki, 2 w 1.
Lekarz polecił mi szczególnie jazdę na rowerze i pływanie, zarówno jako profilaktykę jak i sposób zaleczenia tego co jest/było (a momentami łydkę miałam wielkości uda słonia!) ale z autopsji wynika, że same ćwiczenia w ostrym stanie nie pomagają, trzeba wspomagać się lekami. Od paru miesięcy można dostać bez recepty odpowiednik Detralexu, Diosminex (ok 20 zł za 30 tabl, o ile pamiętam). Od lekarza za to usłyszałam, że preparaty z escyną stosowane solo w ostrych stanach są mało efektywne i lepiej je łączyć z diosminą właśnie.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
