nazwa:   
hasło:     
Zaloguj mnie automatycznie przy każdej wizycie
rejestracja szukaj wiadomości profil

Oleje w kosmetyce

Napisz nowy temat Odpowiedz do tematu Forum Laboratorium Urody Strona Główna » Składniki kosmetyczne
Zobacz poprzedni temat / Zobacz następny temat
Autor Wiadomość
zambezzi


Dołączył: 20 Mar 2006
Posty: 1152


Wysłany: Pon Lut 13, 2012 2:16
Temat postu: Oleje w kosmetyce
Odpowiedz z cytatem


Cytat:
Rodzaj surowców tłuszczowych stosowanych w kosmetykach pielęgnacyjnych ulega ciągłym zmianom. W pierwszych znanych nam kremach stosowano emolienty pochodzenia naturalnego – woski pochodzenia roślinnego, mineralnego i zwierzęcego, tłuszcze, oleje roślinne, następnie dołączyły do nich proste węglowodory – stałe parafiny, oleje parafinowe, wazelina. W ostatnich dziesięcioleciach, intensywne rozszerzanie się rynku i związana z nim konieczność lepszego dopasowywania użytkowych parametrów emulsji do potrzeb i oczekiwań konsumentów, wymusiło zmianę form kremów pielęgnacyjnych w kierunku lepszej rozprowadzalności, mniejszej kleistości, czyli mówiąc najbardziej ogólnie zmiany parametrów fizykochemicznych warstw okluzyjnych powstających na powierzchni skóry. Doprowadziło to do dramatycznego zwiększenia wykorzystania syntetycznych ciekłych wosków oraz silikonów.

Obecnie encyklopedia CTFA wymienia ponad 1000 związków o działaniu emoliencyjnym, bardzo duży udział w tej liczbie stanowią różnego rodzaju ciekłe woski, „suche” emolienty, silikony pozwalające na zmianę charakteru warstw okluzyjnych z „tradycyjnymi” emolientami itp. Pomimo to naturalne oleje roślinne pozostały nadal znaczącą tonażowo grupą emolientów stosowanych w emulsjach pielęgnacyjnych oraz innych typach kosmetyków.
Przyczyną dużej popularności olejów roślinnych z pewnością jest możliwość działania biologicznego, nadal naturalne oleje są głównym kosmetycznym źródłem niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Drugim powodem są oczywiste względy marketingowe – możliwość wykorzystania na etykietach chwytliwych, egzotycznie brzmiących nazw, przyciągających uwagę klienta a także wciąż jeszcze deklarowanie niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych jako „witaminy F”.

Oleje „zwykłe” czy „egzotyczne

Rozważania nad przewagą olejów egzotycznych nad „zwykłymi” (lub odwrotnie) należy rozpocząć od próby ustalenia co w przypadku konkretnego rynku kosmetycznego mogą oznaczać określenia „zwykły” i „egzotyczny”. Z pewnością termin „egzotyczny” można przypisać olejom pochodzącym z roślin nie rosnących naturalnie oraz nie uprawianych w określonym rejonie a więc „egzotycznych” geograficznie. Z drugiej jednak strony dla przeciętnego użytkownika kosmetyków oleje z niektórych roślin uprawianych na danym terenie mogą się wydawać ezgotyczne ze względu np. na małą popularność lub egzotycznie brzmiące nazwy (zwłaszcza łacińskie).

Przykładami „zwykłych” olejów dla regionu Europy Środkowej i Wschodniej są oleje: słonecznikowy, rzepakowy, kukurydziany, powoli do tej grupy zaczyna dołączać olej sojowy, coraz częściej wykorzystywany w naszym regionie do celów spożywczych.

Oleje egzotyczne dla nas to z pewnością takie tłuszcze jak oleje makadamia, kukui, olej z otrębów ryżowych, masło shea, ale także np. olej z dyni (Cucurbita pepo), rokitnika (Hippophae rhamnoides) czy ostropestu (Sylibum marianum). Kilka - kilkanaście lat temu do olejów „egzotycznych” można było zaliczyć także oleje z ogórecznika lekarskiego (Borago officinalis) czy wiesiołka dziwnego (Oenothera paradoxa) stosowane obecnie w kosmetykach jako główne źródło kwasu gamma-linolenowego i dość dobrze już znane konsumentom z rynku suplementów dietetycznych oraz „zdrowej żywności”.

Granica „znane” – „nieznane” proponowana jako jedno z kryteriów klasyfikacji jest oczywiście granicą bardzo płynną – wystarczy posługiwać się w komunikacji marketingowej nazwą łacińską lub prawidłową nazwą botaniczną aby wielu konsumentów uznało roślinę i pochodzący z niej olej za „nieznane”.

Profil kwasów tłuszczowych a ich działanie

Możliwości działania kosmetycznego naturalnych olejów roślinnych są bardzo ściśle związane z ich profilem kwasów tłuszczowych oraz z zawartością i składem frakcji niezmydlalnej.

Wysoka zawartość składników frakcji niezmydlalnej (sterole, tokoferole, skwalan i in.) i fosfolipidów pozwala na znacznie silniejszy wpływ na struktury barierowe stratum corneum niż w przypadku rafinowanych olejów pozbawionych frakcji niezmydlalnej. Dotyczy to zwłaszcza działania steroli i fosfolipidów.

Ważnymi związkami wpływającymi na struktury cementu międzykomórkowego są triglicerydy (powstajace w wyniku kondensacji kwasow tluszczowych i glicerolu posiadajace wieksze powinoowactwo do skory niz oleje minerale czy tez silikony) zawierające kwas linolowy (surowiec do syntezy ceramidu 1, aktywator PPAR) oraz inne wysokonienasycone kwasy tłuszczowe pozwalające na zachowanie odpowiedniej płynności a tym samym elastyczności i przepuszczalności struktur ciekłokrystalicznych.
W porównaniu z tymi emolientami, których działanie opiera się na oddziaływaniach fizykochemicznych ze strukturami cementu międzykomórkowego warstwy rogowej lub prostym tworzeniem warstw okluzyjnych na powierzchni skóry, biologicznie aktywne emolienty wykorzystywane w kosmetykach stanowią bardzo małą grupę surowców. Działanie biologiczne może tu opierać się na co najmniej dwóch mechanizmach – przemianach biochemicznych prowadzących do powstawania eikozanoidów oraz oddziaływaniach ze specyficznymi receptorami.

Możliwość działania biologicznego poprzez eikozanoidy mogą wykazywać tylko te emolienty, które zawierają w swojej strukturze resztę kwasu tłuszczowego zaliczanego do NNKT, zwłaszcza kwasu gammalinolenowego.
Drugą możliwością działania biologicznego jest aktywowanie receptora PPAR (Peroxisome Proliferated Activated Receptor) w skórze. Ze względu na hydrofobowość oraz stosunkowo duże rozmiary miejsca aktywnego PPAR jest dostępny dla bardzo dużej grupy związków o różnorodnych strukturach Ligandami aktywującymi PPAR są NNKT, mononienasycone kwasy tłuszczowe np. kwas petroselinowy. PPAR mogą też być aktywowane przez eikozanoidy oraz inne metabolity kwasu arachidonowego i linolowego. Ligandami wiążącymi się z PPAR teoretycznie mogą być też estry nasyconych kwasów tłuszczowych.

Warto rowniez nadmienic, ze triglicerydy stosowane sa w kosmetyce jako emolienty. Moga byc pochodzenia zwierzecego, roslinnego, syntetycznego.

Kosmetyczne efekty aktywacji PPAR nie są szeroko opisywane, jednak praktycznie wszystkie wiązane są z działaniem kwasów tłuszczowych o różnym stopniu nienasycenia. Szczegółowo były publikowane badania dotyczące kosmetycznych efektów stosowania kwasu petroselinowego.

W przypadku emolientów mających możliwość działania biologicznego można rzecz jasna oczekiwać wpływu nie tylko na parametry związane ze stanem bariery naskórkowej ale także np. z przebiegiem procesu keratynizacji, kolorytem cery itp., zwłaszcza przy długoterminowym stosowaniu kosmetyku.

Jakie oleje wykorzystują producenci kosmetyków w Polsce?

Oczywiście nie wszystkie dostępne handlowo emolienty są równie chętnie wykorzystywane przez producentów kosmetyków. Na podstawie przeprowadzonej przez nas analizy polskiego rynku emulsji pielęgnacyjnych (450 wyrobów) można stwierdzić, że najczęściej wymienianymi w składach INCI emolientami są naturalne i syntetyczne trójglicerydy oraz węglowodory, widać jednak także duży udział ciekłych wosków i silikonów.

Naturalne tłuszcze i oleje wprowadzane do kosmetyków przez polskich producentów można zaliczyć zarówno do grupy „zwykłych” jak i „egzotycznych”, przy czym wydaje się, że grupą dominującą są oleje egzotyczne. Dominują przy tym emolienty bogate we frakcję niezmydlalną takie jak masło shea czy olej awokado.

Mocna jest także pozycja oleju z pestek winogron oraz kiełków pszenicy bogatych w kwas linolowy. Zadziwia mała popularność bogatego także w kwas linolowy oleju słonecznikowego, prawdopodobną przyczyną mogą być przewaga marketingowa wynikająca z wykorzystania znanego z rynku „zdrowej żywności” oleju z kiełków pszenicy czy mocno ostatnio promowanego od strony dietetycznej oleju z pestek winogron nad „zwykłym olejem do smażenia” jakim może się wielu konsumentom wydawać olej słonecznikowy.

Dobrą pozycję na rynku emolientów zajmują od dawna wykorzystywane w kosmetyce: olej migdałowy, olej z pestek brzoskwini czy oliwa z oliwek. Równie często jak oliwa z oliwek pojawia się w kosmetykach olej lniany – „zwykły” dla Polski, mogący uchodzić za egzotyczny w krajach w których nie uprawia się lnu. Sporadycznie pojawiają się w recepturach oleje z roślin mniej znanych – rokitnika, ogórecznika czy czarnej porzeczki a także takie oleje egzotyczne jak olej z nasion męczennicy.

Działanie oleju (lub tłuszczu) zależy przede wszystkim od profilu kwasów tłuszczowych i zawartości frakcji niezmydlalnej. Jeśli olej jest wprowadzany do kosmetyku w charakterze aktywnego emolienta i producent spodziewa się po nim określonych efektów działania to w pierwszej kolejności powinien zwrócić uwagę na profil kwasów tłuszczowych, skład frakcji niezmydlalnej, wyniki badań aplikacyjnych a dopiero w drugiej kolejności na nazwę – która oczywiście zawsze może zostać wykorzystana do celów marketingowych. Jeśli z kolei olej (tłuszcz) jest wprowadzany ze względu na określoną filozofię marketingową firmy to nazwa oczywiście jest parametrem decydującym – pod warunkiem ze za taką decyzją stoi rzeczywiście spójna filozofia i koncepcja a nie chęć epatowania konsumenta obco brzmiącą nazwą.


Zrodlo: http://www.innovia.pl/artykuly/pokaz/chemia_kos...yczne__8221__.htm
Marie Claude Martini, Waldemar Placek ,,Kosmetologia i farmakologia skory'' 2003.


Znanych jest około 100 różnych rodzajów olejów roślinnych stosowanych w kosmetyce, nie wszystkie (głównie te egzotyczne) są dokładnie poznane. Wymagania, co do jakości olejów, ich wartości biologicznej, metod otrzymywania i przechowywania, zastosowania w recepturze kosmetyków, też nie zawsze są precyzyjnie określone. Niektóre biooleje cechują się specjalnymi właściwościami, które warto podkreślić, aby nie szufladkować olejów tylko do tłuszczów roślinnych np. olej z ostropestu plamistego zawiera silimarynę – chroniącą wątrobę.

Biooleje to naturalne oleje o wysokiej zawartości niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (w skrócie NNKT) oraz innych związków biologicznie czynnych. Dzięki temu wykazują właściwości lecznicze potwierdzone klinicznie. Należą do nich oleje rybie, tran wielorybi oraz niektóre oleje roślinne (np. ogórecznikowy, wiesiołkowy, rycynowy). Tłuszcze roślinne w postaci płynnej charakteryzujące się dużą zawartością nienasyconych kwasów tłuszczowych (w skrócie NKT) nazywane są olejami. Nieliczne o stałej konsystencji zawierające wiele nienasyconych kwasów tłuszczowych i żywic nazywane są masłami.


Tłuszcze roślinne zwane olejami składają się z dwóch frakcji:
Arrow Fazę zmydlalną - tworzą połączenia estrów gliceryny i wyższych kwasów tłuszczowych, czyli glicerydy (trój-, dwu- i jednoglicerydy), wolne kwasy tłuszczowe, alkohole tłuszczowe oraz występujące w mniejszych ilościach węglowodory, sterole, ketony i inne.

Arrow Frakcję niezmydlalną - stanowią: woski, alkohole tłuszczowe, fosfolipidy, cerebrozydy, sterole, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, barwniki naturalne oraz produkty rozpadu i polimeryzacji lipidów i inne związki. Substancje niezmydlające się to te, które po zmydleniu tłuszczu i rozpuszczeniu uzyskanego produktu w wodzie,dają się wyekstrahować z tego roztworu za pomocą rozpuszczalnika organicznego (eter naftowy, eter etylowy).


Zawartość poszczególnych składników zależy od rodzaju i pochodzenia tłuszczu, od jego świeżości i zabiegów, jakim był poddawany przed wydzieleniem i po wydzieleniu z surowca. Ich jakość i wartość biologiczna zależy głównie od tego, jakiego typu kwasy tłuszczowe w nich występują.


Wyróżnia się trzy typy olejów roślinnych:
Arrow Oleje roślinne typu oleinowego – składają się w większości z triglicerydów, zawierających reszty kwasu oleinowego. Niewielki procentowy udział we frakcji niezmydlalnej (0,1%). Są to oleje powszechnie stosowane np. olej z oliwek, arachidowy, migdalowy, z orzeccha laskowego. Mogą tworzyć podstawę fazy tłustej, ale są trudne do emulgowania, tak że są często mieszane z olejami mineralnymi. Stosowane stężenia 10–30%. W przypadku uzycia ich samodzielnie wymagaja zastosowania specjalnych emulgatorow.

Arrow Oleje roślinne typu linolowego – składają się w większości z triglicerydów (od 50 do 70 %), zawierających reszty kwasu linolowego (C18:). Zawartość procentowa frakcji niezmydlalnej bliska 1%. Niektóre z nich są często używanymi olejami spożywczymi, przykladowo olej ze slonecznikowy, sezamku,soi, kukurydzy, orzecha pestek winogron. wlacznie do uzytku zewnetrznego stosuje sie olej arganowy, z carthme, caju. Stosowane stężenie waha się od kilku do kilkunastu procent.

Arrow Oleje roślinne typu linolenowego – złożone w większości z triglicerydów, zawierających reszty kwasu linolenowego, ale zawierają też dużo reszt kwasu gamma-linolenowego. Zawartość procentowa frakcji niezmydlalnej znacznie wyższa (3–10%). Duża ilość wiazań nienasyconych powoduje, ze łatwo ulegają utlenianiu i są trudne do przechowywania. Stosowane w stężeniach 2–5%. Najczesciej stosowane to olej z wiesiolka, z ogorecznika z nasion czarnej porzeczki. Pochodzace z wosku roslin egzotycznych olej z rozy muszkatalowej, z dzikiej rozy, z oleju kukui.
Uczestniczą one w odbudowie spoiwa lipidowego warstwy rogowej i są stosowane do wszelkiego typu emulsji, lipokremów, sztyftów, jak również do licznych dodatków spożywczych, przeznaczonych do leczenia suchości skóry.

Możliwe jest poddanie olejów roślinnych przekształceniom chemicznym w celu zmiany ich cech fizykochemicznych.


Modyfikacje olejów roślinnych:
Arrow Utwardzanie – nasycenie podwójnymi wiązaniami , prowadzi do otrzymania produktów stałych, podobnych do wosków, które można stosować jako czynniki konsystencjonalne, zwiększające lepkość fazy tłuszczowej. Temperatura topnienia olejów utwardzonych wynosi powyżej 40 stopni.

Arrow Oksyetylenowanie – polega na przyłączeniu pewnej liczby cząsteczek tlenku etylenu do cząsteczki triglicerydu. Dostarczenie jej części hydrofilowej , mniej lub bardziej znaczącej, sprawia, że nabiera charakteru amfifilowego, a jeśli część hydrofilowa jest wystarczająco duża, to tego typu zmodyfikowana cząsteczka staje się rozpuszczalna w wodzie.

Arrow Interestryfikacja – jest procesem, w którym następuje pogrupowanie reszt w obrębie jednej cząsteczki lub pomiędzy dwoma cząsteczkami triglicerydów. Zmiany w dystrybucji kwasów tłuszczowych w cząsteczkach triglicerydów znacząco wpływają na właściwości fizykochemiczne olejów, m. in. lepkość, temp. topnienia, napięcie powierzchniowe;

Arrow Alkoholiza – (tzw. transestryfikacja) polega na zmianie jednego z łańcuchów tłuszczowych estru na inny, nasycony lub nienasycony, krótszy lub dłuższy, w celu otrzymania nowego surowca o innych właściwościach fizykochemicznych.

Arrow Glikozylacja – zmodyfikowane glicerydy, otrzymane przez transestryfikację naturalnych triglicerydów (np. olej z oliwek, arachidowy, slonecznikowy)w obecności glicerolu i glikolu polietylenowego, są produktami mniej lub bardziej amfifilowymi, rozpraszalnymi w wodzie, które maja dobre powinowactwo do lipidów skóry i mogą ułatwiać przenikanie niektórych czynników aktywnych. Oleje glikozylowane są ważnymi składnikami kosmetyków i preparatów farmaceutyczych;


Oleje roślinne dzielą się pod względem "tłustości" na schnące, półschnące i nieschnące. Im więcej dany olej zawiera kwasów tłuszczowych wielokrotnie nienasyconych, tym szybciej "wysycha" na powietrzu. Proces "wysychania" nie jest dokładnie zbadany, ale objawia się tym, że oleje schnące pod wpływem powietrza zmieniają się w elastyczną, niepłynną warstwę.


Arrow Oleje schnące
mogą być przechowywane ok. 3-4 miesiące (zawierają od 50% wielonienasyconych kwasów tłuszczowych), polecane są dla skóry tłustej oraz problematycznej (np. ze zmianami trądzikowymi), mają lekką konsystencją, nie są lepkie i tłuste, szybko się wchłaniają i nie pozostawiają na skórze tłustej warstwy, przykladowo:
- olej z czarnuszki siewnej (z czarnego kminku),
- olej z dzikiej róży,
- olej konopny,
- olej z krokosza barwierskiego,
- olej kukurydziany,
- olej z ogórecznika lekarskiego,
- olej z orzecha włoskiego,
- olej z kiełków pszenicy,
- olej rokitnikowy,
- olej lniany,
- olej słonecznikowy,
- olej sojowy,
- olej z nasion wiesiołka,
- olej z pestek winogron.


Arrow Oleje półschnące
Mają ważność 4-6 miesięcy (posiadają między 20-49% wielonienasyconych kwasów tłuszczowych), najlepsze dla skóry mieszanej, normalnej, suchej i dojrzałej, mają gęstszą konsystencje niż schnące, ale również dobrze się wchłaniają i nie są bardzo „ciężkie”, np.
- olej andiroba,
- olej migdałowy,
- olej morelowy,
- olej sezamowy.

Arrow Oleje nieschnące
mogą być przechowywane 6-8 miesięcy (zawierają do 19% wielonienasyconych kwasów tłuszczowych), nadają się do pielęgnacji skóry suchej i dojrzałej, bardzo dobrze nawilżają i natłuszczają, przy skórze tłustej i mieszanej mogą mieć działanie zaskórnikotwórcze (komedogenne), np.:
- olej z awokado,
- olej z pestek brzoskwini,
- olej z pestek dyni,
- olej kokosowy,
- olej z orzechów makadamii,
- olej z oliwek,
- olej z orzechów arachidowych,
- olej z orzechów laskowych,
- olej palmowy,
- olej rycynowy,
- olej ryżowy,
- olej rzepakowy.

Podział ze względu na zastosowanie dla danego typu cery:
Arrow Cera wrażliwa:
- olej z kminku,
- olej z jojoby,
- olej z dzikiej róży,
- olej migdałowy,
- olej morelowy,
- olej andiroba,
- olej arganowy.

Arrow Cera normalna:
- olej z jojoby,
- olej makadamia,
- olej sezamowy,
- olej z orzechów laskowych,
- olej z dzikiej róży.

Arrow Cera sucha:
- olej z avocado,
- olej z jojoby,
- olej makadamia,
- olej z kminku,
- olej migdałowy,
- olej morelowy,
- olej z oliwek,
- olej z kiełków pszenicy,
- olej z dzikiej róży.

Arrow Cera mieszana i tłusta:
- olej z jojoby,
- olej z orzechów laskowych,
- olej makadami,
- olej z kukurydzy,
- olej arganowy.

Arrow Cera dojrzała:
- olej z kiełków pszenicy,
- olej z dzikiej róży,
- olej morelowy,
- olej arganowy.

Arrow Dla dzieci:
- olej makadamia,
- olej z migdałów,
- olej morelowy.
- olej słonecznikowy,
- olej z oliwek,
- olej sezamowy.

Arrow Do opalania:
- olej z oliwek,
- olej makadamia,
- olej z jojoby,
- olej z avocado


Oleje syntetyczne sa niejelczejacymi sybstutami olejow naturalnych. Najczesciej uzywany w kosmetyce jest trigliceryl kaprylowo - kaprynowy Mixogyl 812 lub Myritol 318. Sa dosc stabilne, latwe do przechowywania ze wzgledu na zawartosc wylacznie nasyconych kwasow tluszczowych, nie sa wrazliwe na procesy utleniania, poprzez co zachowuja swoje wlasciciwosci fizykochemiczne, nie podrazniaja skory.
Bardzo dobre efekty zauwaznono po zastosowaniu Mixogylu na w badaniu na kroliku chorym na SA (sebaceous adenitis).
http://www.edliny.com/Encyclopedy/Dermatology/67-71.pdf


Oleje zwierzece:
charakteryzuja sie obecnoscia triglicerydow, w ktorych jeden lub wiecej kwasow tluszczowych ma lancuch alkilowy o nieparzystej liczbie atomow wegla. Najbardziej popularne to oleje skwalenowe, bogate w witaminy A, D i E. Najczesciej uzywane sa jako srodki gojace i przeciwrodnikowe. ich przechowywanie jest rowniez trudne podobnie jak olejow roslinnych sa rowniez wrazliwe na oksydacje.

Olej z emu - jest bardzo cenionym tłuszczem zwierzęcym z emu strusia australijskiego Domaius novuehollandiae. Aktualnie strusie są hodowane na specjalnych farmach, gdzie karmione są paszą niezawierającą pestycydów, insektycydów i enetlmintów(lekarstw używanych, by zniszczyć pasożyty układu pokarmowego). Olej ten charakteryzuje sie wysoką zawartość kwasu oleinowego i linolowego, Dzieki temu olej z emu jest świetnym surowcem do produkcji kremów przeciwzmarszczkowych, produktów do kąpieli, żeli pod prysznic, szamponów i mydeł medycznych. Kwas linolowy korzystnie wpływa na opuchnięcia, sztywność i stany zapalne stawów. Olej z emu polecany jest rowniez w przypadkach oparzeń, ran i innych uszkodzeń skóry. Jest rowiniez srodkiem dobrze nawilzajacym skórę, przeciwdziałajacym powstawaniu zmarszczek oraz ochronnym przed niekorzystnym wpływem promieniowania słonecznego.

olej z norki zbudowany z triglicerydow zawierajacych kwas tluszczowy C17 oraz kwas palimitooleinowy. Dosc popularny i podobno bardzo skuteczny olej w kuracjach wygladzajacych zmarszczki. Uzywany rowniez w szapomonach, kremach, odzywkach do wlosow.

Olej z gardlosza atlantyckiego (orange roughy oil) olej ten ma wlasciwosci nawilzajace i natluszczajace. W swoim skladzie zawiera okolo 12 % kwasu palimitooleinowego.

T allow - łoj tluszcz tluszcz barani, konski lub wolowy jest bialawa, ziarnista substancja o temperaturze topnienia 50 stopni Celcjusza. Tluszcz ten jest mieszanina glicerydow kwasu oleinowego, stearynowego, palimitynowego, linolenowego oraz mistrynowego. Wchodzi w sklad masci przeciwko odparzeniu stop, zmiekczjacych spekana skora. Najszersze zastosowanie ma w produkcji mydel.

Smalec - lard tluszcz wieprzowy bedacy mieszanina glicerydow kwasow oleinowego palmitynowego, stearynowego, mirystynowego i linolowego. Jest mikszym tluszczem niz loj z uwagi na wieksza liczbe jodowa 44 - 77 oraz temperatura topnienia 45 stopni C. Najczesciej jest stosowany obecnie do produkcji mydel.

Masła sa to triglicerydy o papkowatej konsystencji. Za bardziej zwartą konsystencję odpowiada obecność reszt nasyconych kwasów tłuszczowych. Stosowane w stężeniach 2-20%. Ich podstawowe własności fizykochemiczne są zbliżone do wlasciwosci olejow roslinnych.

Masło kakaowe jest niezbyt popularnym skladnikiem kosmetycznym, charakteryzuje sie specyficznym zapachem kakaowym.

Maslo kokosowenierafinowany olej kokosowy uzyskiwany jest wyniku tłoczenia na zimno kopry "Cocos nucifera L.". W jego skald wchodzi okolo 90 % nasyconych kwasow tluszczowych, wysokie stezenie kwasu laurynowego 44-55%. Kwas ten ma podobna budowe do proteinowych stuktur wlosa, a dzieki niskiej masie czasteczkowej wnika gleboko w ich strukture. W zwiazku z tym jest on doskonalym srodkiem w pielegnacji suchych i zniszczonych wlosow.

Olej kokosowy ma zastosowanie jako emolient w kremach dla bardzo suchej i pękającej skóry.

Maslo karite inne nazyw shea lub maslosz Parkii posiada charakterystyczny orzechowy zapach. Jest dosc znanym i szeroko wykorzystywanym malsem w przemysle kosmetycznym.
Nierafinowane maslo shea uzyskiwane jest z tloczenia na zimno owocow Butyrospermum parkii. Jego temperatura topnienia jest podobna do temaperatury masla kakaowego ok. 36 stopni Celcjusza. Charakteryzuje sie wysoka zawartoscia frakcji niezmydlającej (fitosterole, trójterpeny, węglowodór kariten) posiada doskonałe właściwości pielęgnujące skórę. Jest także naturalnym źródłem antyutleniaczy (katechiny) i witaminy E. W swoim skladzie posiada rowniez kwasu cynamonowy oraz cykloartenolu dzieki, ktorym masło to zaliczane jest do naturalnych filtrów promieniochronnych chroniących skórę przed działaniem promieni UV i opóźniających procesy starzenia.Wykazuje rowniez dzialanie antybakteryjne, przeciwobrzekowe oraz przeciwzapalne, wygladzjace, oraz lagodzace skore.

Maslo z kopry jest to olejek kokosowy, ktorego glownym skladnikem jest kwas laurynowy posiadajacym wlasciwosci pieniace.Z uwagi na wskazane wlasciwosci maslo to jest dosc czesto wykorzystywane w produkcji mydel oraz preparatach do golenia.

Moni de Thai jest maceratem kwiatów monoi (gardenia taitensis) w oleju kokosowym o charakterystycznym intensywnym zapachu. Olej monoi zawiera salicylan metylu który jest związkiem zmiękczającym naskóre, poprawiajacym elastycznosc skory oraz posiada wlasciowsci regenerujace naturalna jej bariere.

Masło Cupuacu ma lekko orzechowy zapach, dobrze sie wchłania się w skórę, nie pozostawiając uczucia tłustości. Masło to pozyskiwane jest w wyniku tłoczenia na zimno nasion drzewa Theobroma grandiflorum rosnącego w lasach deszczowych Amazonii w Barzylii. Z uwagi na spora zawartosc frakcji fitosteroli, witaminy e oraz ponad 200 % zdolnością do wchłaniania wody maslo to jest nazywane "roślinną lanoliną". Fitosterole – sterole bedace pochodzenia roślinnego mają budowę zbliżoną do steroli występujących w cemencie międzykomórkowym. Stanowia cenny składnik kosmetyczny, wzmacniający lipidową barierę naskórka i hamujący utratę wody. Wpływają one rowniez zmiękczająco na skore, poprawiając jej elastyczność, działają przeciwzapalnie oraz regenerująco.
Masło Cupuacu jest doskonałym emolientem o majacych zastosowanie zrowno w pielegnacji skory i wlosow. Jest dosc dobrym dobrym stabilizatorem emulsji kosmetycznych.




Zrodla:
Marie Claude Martini, Waldemar Placek ,,Kosmetologia i farmakologia skory'' 2003
Eliza Lamer-Zarawska, Cezary Chwała, Antoni Gwardys ,,Rośliny w kosmetyce i kosmetologii przeciwstarzeniowej'' PZWL 2012
http://kosmetologia.com.pl/artykuly/oleje-rosli...osmetykach-2.html
http://www.angelfire.com/ms/OzConnection/carrieroils.html
http://abstracts.aapspharmaceutica.com/expoaaps...-ae249dae9c30.pdf
http://urodaizdrowie.pl/co-sie-kryje-w-kosmetykach
http://www.dailymail.co.uk/femail/beauty/articl...der-products.html
http://www.chemistryexplained.com/Co-Di/Cosmetic-Chemistry.html
http://www.ewg.org/skindeep/ingredient.php?ingred06=703981
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12715094?dopt=Abstract
http://www.makeupalley.com/product/showreview.a...atments_%28Eye%29

Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Strona 1 z 1
Wyświetl posty z ostatnich:  
Napisz nowy temat Odpowiedz do tematu Forum Laboratorium Urody Strona Główna » Składniki kosmetyczne
Skocz do:  

Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Kontakt  Prywatność
© Laboratorium Urody
Powered by phpBB